ସାଇ ବାଣୀ -: ଭକ୍ତର ଅନ୍ତର କଥା ସାଇ ହିଁ ବୁଝି ପାରନ୍ତି ।

        ସାଇ ଲୀଳା -: ଭକ୍ତଙ୍କ ଅନ୍ତର କଥା ସାଇ ହିଁ ବୁଝି ପାରନ୍ତି ।

         ଆମମାନଙ୍କର ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନ ଧାରା ରେ ଚଳିବା ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ,ବସ୍ତ୍ର ଓ ଗୃହର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି । ଏହି ତିନୋଟି ପୂରଣ ହେଲେ ମଣିଷ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ରେ ସମୟ ବିତାଇ ଥାଏ । ଜୀବନରେ କିଛି ବଳକା ସମୟ ମିଳିଲେ ହିତକଥା , ଦୟା ଓ ଉପକାର ପାଇଁ  ଚିନ୍ତା କରିବା ଭଲ ।ଏଥିରେ ଇଶ୍ଵର ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି । ଜୀବନଧାରା ର ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦାନା ବାନ୍ଧି ଥାଏ ।ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅନିଷ୍ଟକାରୀ କଥା ହେବା ବଦଳରେ ହିତ ଯୁକ୍ତ କଥା ଆଲୋଚନା କଲେ ବହୁତ ମାନସିକ ଶାନ୍ତି ମିଳେ ।ଜୀବନରେ ଦୟା ଭାବ ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ବହୁତ ଧର୍ମ ପୁସ୍ତକ ରେ ଉପଦେଶ ଦିଆ ଯାଇ ଅଛି । ଜୀବ କୁ ଦୟା ଦେଖାଇଲେ ବହୁତ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ । ଅନ୍ୟ ର ଉପକାର କରିବା ମାନବଜାତିର ବଡ ଧର୍ମ ଅଟେ ।ଅନ୍ୟ ମାନଙ୍କର ଉପକାର କରିଲେ ଭଗବାନ ତାର ଉପକାର କରନ୍ତି ।ସାଇ ବାବା ଶିରିଡି ରେ ଆମମାନଙ୍କର ପାଇଁ ଏହି ତିନୋଟି ମାନବୀୟ ଗୁଣ କିପରି ବିକାଶ ହେବ ସେହି ପାଇଁ ବହୁତ ଉଦାହରଣ ଛାଡି ଯାଇ ଅଛନ୍ତି । ତାର ଉପଯୋଗ କରିଲେ ଉପଯୋଗୀତା ପାଇ ପାରିବା । 

     ବହୁତ ଭକ୍ତମାନେ ବାବାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉ ଥିଲେ ଦର୍ଶନ କରିବା କୁ । ସମସ୍ତ ଭକ୍ତଙ୍କ ମନର କଥା ବେଶ ବୁଝି ପାରୁ ଥିଲେ । ଯିଏ ଯାହା ଭାବନା ନେଇ ଆସି ଥାଏ ତାର ମନକୁ ପଢ଼ି ଉତ୍ତର ଦେବା ସହିତ ଆଶା ପୂରଣ କରୁଥିଲେ । 

          ଶିରିଡିକୁ ଆସୁଥିବା ଜଣେ ଭକ୍ତଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ବାବାଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି କଦଳୀ ପଠାଇ ଥିଲେ । କଦଳୀ ଦେଲାବେଳେ ସେ କହିଥିଲେ ବାବା କଦଳୀ ଖାଇଲେ ସେ ଯାଇ ଖାଦ୍ୟ ନେବେ । ନହେଲେ କିଛି ଖାଇବେ ନାହିଁ । ଯେତେବେଳେ ବାବା କଦଳୀ ଖାଇସାରିବେ ସେତେବେଳେ ସେ ଏକ ଟେଲିଗ୍ରାମ ପଠାଇ ବେ । ଟେଲିଗ୍ରାମ ପାଇଲେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବେ ।ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ଶିରିଡି ପହଞ୍ଚି ବାବାଙ୍କ ଆସ୍ଥାନ ପାଖରେ କଦଳୀ ରଖି ଖାଇବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ । ବାବା ସେହି ଫେଣାରୁ ଗୋଟିଏ କଦଳୀ ଖାଇଲେ ଓ କହିଲେ ତୁରନ୍ତ ତୁମ୍ଭର ବନ୍ଧୁ କୁ ଟେଲିଗ୍ରାମ କରି  ଜଣାଇ ଦିଅ ମୁଁ ସବୁ କଦଳୀ ଖାଇ ଅଛି । ଏକଥା ଶୁଣି ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ଗଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ମନେ ପଡ଼ିଲା ଯେ ସେ ଟେଲିଗ୍ରାମ ମାଧ୍ୟମରେ ବାବା ଖାଇ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ କୁ ଜଣାଇବା ର ଥିଲା । ଟେଲିଗ୍ରାମ ସେ କରିଲେ କିନ୍ତୁ ସେ ଭାବିଲେ ବାବା ସର୍ବନ୍ତର୍ଜାମୀ  । ସେ ଭକ୍ତଙ୍କ ଅନ୍ତର କଥା ଜାଣି ପାରୁଥିଲେ । ଶିରିଡି ରେ ଥାଇ ସେ କହିଥିଲେ ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ଭକ୍ତି ଭାବ ଦ୍ୱାରା ପତ୍ର ,ଫୁଲ ,ଫଳ ଓ ପାଣି ଅର୍ପଣ କରିଥାଏ ତାହା ସେ ହିଁ ପାଇଥାନ୍ତି ।