ସାଇ ବାଣୀ -: ସାଇ ନିଜେ ଦୀପ ଜାଳି ଅନ୍ୟର ଦୁଖଃ ଓ କଷ୍ଟ ହରଣ କରୁଥିଲେ ।

 

    ସାଇ ଲୀଳା -: ଦୀପ ଜାଳି ଦୁଖଃ କଷ୍ଟ ନାଶ କରୁଥିଲେ । 

                ବାବା ଦୀପ ଜଳାଇବାକୁ ଭଲ ପାଉଥିଲେ । ଦୀପ ଜଳାଇବାକୁ ତେଲ ପାଇଁ ଶିରିଡି ର ଦୋକାନୀମାନଙ୍କ ପାଖରୁ ତେଲ ଆଣୁଥିଲେ । ଆମେମାନେ ତାଙ୍କର ଫଟୋ କିମ୍ବା ମୂର୍ତ୍ତି କୁ ପୂଜା ସମୟରେ ଘିଅ କିମ୍ବା ତେଲରେ ଦୀପ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଜାଳୁ । ଘରେ ଦୀପଟି ଜଳିବା ଫଳରେ ବିଯୁକ୍ତ ଶକ୍ତି ଘରକୁ ଆସି ପାରେ ନାହିଁ । ବହୁତ ଭକ୍ତ ବାବାଙ୍କ ପାଖରେ ଅଖଣ୍ଡ ଦୀପ ଜଳାଇ ଥାଆନ୍ତି । ଗୃହକୁ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଆସି ପାରେ ନାହିଁ ।। ସାଧାରଣତଃ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ରେ ଦୀପ ଜଳା ଯାଇ ଥାଏ । ଏହା ଆମମାନଙ୍କ ଦେବଦେବୀ ପୂଜା ବିଧି ର ଏକ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଟେ । 

ଶିରିଡିକୁ ଗଲେ ଆମେମାନେ ଲେଣ୍ଡିବାଗ ଦେଖି ଥାଉ ।ବାବା ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ସେଠାରେ ବସୁଥିଲେ ।ଶିରିଡି ର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟରେ ଲେଣ୍ଡିବାଗ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଟେ । ସେହି ଜାଗାରେ ବାବା ଏକ ଦୀପ ଜଳାଇ ରଖିଥିଲେ । ନନ୍ଦାଦୀପ ରେ ସେତେବେଳେ ଗୋଟିଏ ଖାଲରେ ଦୀପଟି ଜଳା ଯାଉ ଥିଲା । ତାର ଯତ୍ନ ପାଇଁ ବାବା ଅବଦୁଲ କୁ ଦେଇ ଥିଲେ । ସେବେଳେ ଅନେକ ହିନ୍ଦୁ ଭକ୍ତମାନେ ସାଇ ବାବାଙ୍କ ପାଖରେ ଥିଲେ । ହେଲେ ଅବଦୁଲ କୁ ଏପରି ଗୁରୁ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେବା ର କି କାରଣ ?? ସତରେ ସାଇ ମହାରାଜାଙ୍କର ଳୀଳା ବୁଝିବା ମୁସକିଲ । ଅବଦୁଲ ଦୀପର ଯତ୍ନ ପାଇଁ ଦୀଳ ଚାରିପଟେ କପଡା ଘୋଡେ଼ଇ ରଖୁଥିଲେ । 

ବାବା ସେହି ସ୍ଥାନ ରେ ବସି ଅବଦୁଲ କୁ ମାଟି ମାଠିଆ ରେ ପାଣି ଆଣିବା ପାଇଁ କହୁଥିଲେ । ବାବା ମାଠିଆ କୁ ରଖି ପାଣିକୁ ଚାରି ଦିଗରେ ଚିଞ୍ଚୁ ଥିଲେ ।ତାହା ହୁଏତ ଅନ୍ୟ ମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସୁଥିବା ବିପଦକୁ ନାଶ କରିବା ପାଇଁ  ବାବା ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେହି ସମୟରେ ବାବା ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ସେହି ଲେଣ୍ଡିବାଗକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଆଦେଶ ଦେଇ ନଥିଲେ ।