ସାଇ ବାଣୀ -:ସାଇ ଏବଂ ବିଠୋବା ଏକ ଅଟନ୍ତି ।

                ସାଇ ଲୀଳା -:ସାଇ ଏବଂ ବିଠୋବା ଏକ ।

       ଗୁରୁ କୂଳରେ ପରୀକ୍ଷା ସବୁବେଳେ ହୋଇ ଥାଏ । ଆମମାନଙ୍କର ଆଚାର ,ବ୍ୟବହାର , ଶୃଙ୍ଖଳା ଓ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ପଡେ । ସମୟନୁସାରେ ଶିଷ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗମ ହୋଇ ଜଗତରେ ନାମ କମାଇ ଥାଏ । ଗୁରୁ ପରୀକ୍ଷା ଉପରେ ପରୀକ୍ଷା ନିଅନ୍ତି । ଭଗବାନ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁ ଆଶ୍ରମରେ ରହି ଜଗତ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ବିଦ୍ୟା ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା କଥା ପୁରାଣରୁ ଜାଣି ଅଛୁ । ଭଗବାନ ବି ପରୀକ୍ଷା ଦେଇ ଉତ୍ରୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଥିଲେ । ଗୁରୁ ପାଖରେ ସବୁବେଳେ ଶିଷ୍ୟ ର ଯୋଗ୍ୟତା କୂ ମାପି ଗୁରୁ  ଜ୍ଞାନ  ଦିଅନ୍ତି । ଗୁରୁ ଏବଂ ଭଗବାନ ଭିତରେ  ଦୂରତା ମାପିବା ହିଁ ମୁରୁଖର ପରିଚୟ । ଗୁରୁ ସବୁ କିଛି ଏହି ଭାବନା ଶିଷ୍ୟ ନିକଟରେ ଆସିବା ପାଇଁ ସମୟ ଲାଗେ । ଯେତେବେଳେ ସେ ଅନୁଭବ କରେ ଗୁରୁ ହିଁ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେତେବେଳେ ତାର ଜ୍ଞାନ ଉନ୍ନତ ହୋଇ ଅଛି ବୋଲି ଧରାଯାଏ ।

               ମହଲାସପତି ଖଣ୍ଡେବା ମନ୍ଦିର ର ପୂଜାରୀ ଥାଆନ୍ତି । ବେଳେ ବେଳେ ସେ ବାବାଙ୍କ ପାଖରେ ରହୁଥିବା ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କର ପୂଅ ମାତ୍ରଣ୍ଡ ମନ୍ଦିରର ପୂଜା କାର୍ଯ୍ୟ ତୁଲାଇ ଥିଲେ । ହଠାତ ଦିନେ ମନ୍ଦିର ପ୍ରବେଶ ଦ୍ୱାର ପାଖରେ ବସି ଥିବା ସମୟରେ ସେ ଦେଖିଲେ ସାଇ ମନ୍ଦିର ଆଡକୁ ଆସୁଛନ୍ତି । ସେ ହାତ ଯୋଡ଼ି ନମସ୍କାର ଜଣାଇବା ବେଳେ ଦେଖିଲେ ବାବା ମନ୍ଦିର ଭିତରେ ଥିବା ବିଠୋବା ସହିତ ମିଶିଗଲେ । ଆଚମ୍ବିତ ହୋଇ ଖୋଜିଲେ ବାବାଙ୍କ ଦେଖା ପାଇଲେ ନାହିଁ । କିଛି ସମୟ ପରେ ସେ ଅଭୂତ ଘଟଣା ଦେଖିଲେ ବାବା ବିଗ୍ରହରୁ ବାହାରି ତରତର ହୋଇ ଚାଲିଗଲେ ।ବହୁତ ଅଳ୍ପ ସମୟ ଭିତରେ ସାଇ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ଗଲେ । ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଅଳ୍ପ ସମୟ ଭିତରେ ତାଙ୍କର ଆଖି ଆଗରେ  ଘଟିଯିବା ଦେଖି ସେ ବୁଝି ପାରିଲେ ସାଇ ଏବଂ ବିଠୋବା ଏକ ଅଟନ୍ତି । ଇଶ୍ଵର ଓ ଗୁରୁ ଭିତରେ ପ୍ରଭେଦ ଦେଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।