ସାଇ ବାଣୀ -: ସାଇବାବା ମୋର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅଟନ୍ତି ।

     ସାଇ ଲୀଳା -:ସାଇ ବାବା ମୋର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ । 

       ଗୁରୁ ଆଉ ଆମମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଏକ ଭେଦ ଭାବ ବେଳେ ବେଳେ ମନ ଭିତରେ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ । ନିତିଦିନ କାର୍ଯ୍ୟ ଭିତରେ ଗୁରୁ ପାଇଁ କିଛି ସମୟ ଦେଉଥିବା ଚରିତ୍ର ମାନଙ୍କ ଭିତରେ ପ୍ରଥମେ ଏକ ଭେଦଭାବର ଚିନ୍ତା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ ।ପରେ ଏହା ଧିରେ ଧିରେ ମାନସିକ ସ୍ତରରୁ ଲିଭିଯାଏ ।ଶିଷ୍ୟ ଓ ଗୁରୁ ମଧ୍ୟରେ ଭିନ୍ନତା ର ଯେଉଁ ନୀଚ ମାନସିକତା ଶିଷ୍ୟ ଭିତରେ ଯେବେ ଦୂର ହୁଏ ,ସେବେଳେ ଗୁରୁ ତାର ମନ ଭିତରୁ କୁଭାବନାକୁ ଦୂରେଇ ଦେଇଛନ୍ତି ବୋଲି ବୁଝାଯାଏ । ଗୁରୁ ପାଖରେ ଭିନ୍ନତା ଆଦୌ ଆଣିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଧନୀ ,ଗରୀବ ,ଚୋର ,ସାଧୁ , ରୋଗୀ ,ଭୋଗୀ , ରଜା ଓ ଭିକାରୀ ସବୁ ଗୁରୁ ପାଖରେ ସମାନ । ସେବକ ର ମନୋଭାବ ରେ ଅହଂକାର ରହିଲେ ଗୁରୁ ବହୁତ ଉଦାହରଣ ମାଧ୍ୟମରେ ସେହି 'ମୁଁ ' ର ନାଶ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରି ଥାଆନ୍ତି । ମୁଁ ଏବଂ ତୁ ନେଇ ଭେଦଭାବ ଆଦୌ ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଗୁରୁ ଶକ୍ତିର ମାପିବା ପାଇଁ କାହାରି ଦମ ନାହିଁ । ସାଇ ବାବା ଶିରିଡି ରେ ଅନେକ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଦେବା ଦେବୀ ରୂପରେ ଦର୍ଶନ ଦେଇ ନିଜର କରିନେଇଛନ୍ତି । ସାଇ ସତଚରିତ ରେ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଉପସ୍ଥାପନ କରା ଯାଇ ଅଛି । 

ଶ୍ରୀମତୀ ରାଧାକୃଷ୍ଣମାଇଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ନାମ ଶ୍ରୀମତୀ ସୁନ୍ଦରୀ ବାଇ କ୍ଷୀରସାଗର  ଥିଲା । ସେ ସମୟରେ ବାଲ୍ୟ ବିବାହ ର ପ୍ରଥା ପ୍ରଚଳନ ଥିଲା । ବହୁତ ଛୋଟ ବୟସରେ ସେ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ଅଳ୍ପ ଦିନ ପରେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ  ସେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ ଏବଂ ସେ କୃଷ୍ଣ ନଗର ପଣ୍ଡରପୁରରେ ଜୀବନ ବିତାଇ ରହୁଥିଲେ । ଅତି ସରଳ ଓ ଭଗବତ ବିଶ୍ବାସି ଥିଲେ । ଶିରିଡି ର ସାଇ ବାବାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି କିପରି ଶିରିଡି ଆସିବେ ସେ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରୁ ଥାଆନ୍ତି । ୧୯୦୫ ମସିହାରେ ନାନା ସାହେବଙ୍କ ସହିତ ଶିରିଡି ଆସି ପହଞ୍ଚିଲେ । ସେଠାରେ ସେ ସାଇ ବାବା ଙ୍କୁ ଦେଖି ଅନୁଭବ କଲେ ଯେ , ସାଇ ହିଁ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅଟନ୍ତି । ସାଇ ବାବାଙ୍କର ସେବକ ହିସାବରେ ବେଶ ପରିଚିତ ହୋଇ ଗଲେ ।  ଶିରିଡି ବାସିନ୍ଦା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ବ୍ୟବହାର ରେ ବହୁତ ଖୁସି ଥାଆନ୍ତି