Skip to main content

ସାଇ ବାଣୀ -: ଖାଲି ପେଟରେ ଇଶ୍ଵର ମିଳନ୍ତି ନାହିଁ ।


    ସାଇ ଲୀଳା -: ଖାଲି ପେଟରେ ଇଶ୍ଵର ମିଳନ୍ତି ନାହିଁ ।

              ଆମେମାନଙ୍କର ନିତିଦିନ ଅନେକ ସମୟ ବିଭିନ୍ନ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା ଚାଲେ ।ତାର ହିସାବ କଲେ ଆମେ ବୁଝି ପାରିବା କେତେ ସମୟ ଅଯଥା କଥାବାର୍ତ୍ତା ରେ କଟାଇ ଅଛୁ । ଏପରି ସମୟ ର ଅପଚୟ କରିବା ଠିକ ନୁହେଁ । ଇଶ୍ଵରଙ୍କର ନାମ ନେବା ପାଇଁ କିଛି ସମୟ ବାହାର କରିବା ଉଚିତ । ସକାଳ ଠାରୁ ରାତ୍ରି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କିଛି ସମୟ ନାମଜପରେ ବିତାଇବା ଭଲ । ଏହି କଳିଯୁଗରେ ଇଶ୍ଵର କିମ୍ବା ସଦଗୁରୁ ନାମ କିଛି ସମୟ ନେବା ଉଚିତ କାରଣ ଏହି ସମୟରେ ନାମ ଜପ ହିଁ ସମସ୍ତ ଅସୁବିଧା ଦୂର କରିବ । ନାମ ଜପ ପାଇଁ  ସବୁ ସମୟ ଉପଯୁକ୍ତ ଅଟେ । କେବଳ ଶୋଇବା ସମୟରେ ନାମ ଜପ ହୋଇ ପାରେ ନାହିଁ । ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ଜପିଲେ ତାର ଫଳ ଜପୁଥିବା ଚରିତ୍ର ହିଁ ପାଇପାରେ । ଯେତେ ଜପିବା ସେତେ ପୂଣ୍ୟ ପାଇବା ଏହି ଚିନ୍ତା ସମସ୍ତେ ରଖିବା ଉଚିତ । ' ସାଇ ' ସାଇ ' ଜପିଲେ ସାଇ ଆମମାନଙ୍କ ସହିତ ରହିବେ ଏହା ସତ୍ୟ ଅଟେ । 

      

        ବାବା ଶିରିଡି ରେ ଥିବା ବେଳେ ଶିରିଡିରେ ପ୍ଲେଗ ରୋଗ ବାହାରି ଥାଏ । ୧୯୧୧ରେ ବାବାଙ୍କ ଦେହରେ ସାତଟି ବଡ଼ବଡ଼ ଫୋଟକା ବାହାରି ଥାଏ । ଅନେକ ଭକ୍ତ ବାବାଙ୍କ ଶରୀରରେ ଫୋଟକା କୁ ଦେଖି ଥିଲେ । ସମସ୍ତେ ପଚାରିବାରୁ ସାଇ କହିଲେ ଶିରିଡିରେ ପ୍ଲେଗ ବ୍ୟାପିଅଛି ଏବଂ ଏହି ରୋଗରେ ଶିରିଡି ରେ ସାତଜଣ ହିଁ ମୃତ୍ୟୁକରିବେ । ତାଙ୍କର କଥା ସତ୍ୟ ହେଲା ଠିକ ସାତଜଣ ହିଁ ପ୍ଲେଗରେ ମରିଲେ । ସାଇ ସରଣାନନ୍ଦ ନାମକ ଜଣେ ଭକ୍ତ ସାଇ ବାବା ଠାରେ ନିବେଦନ କଲେ ସେହି ଫୋଟକା ରେ ତେଲ ଦେବା ପାଇଁ , ସାଇ ମଧ୍ୟ ଅନୁମତି ଦେଲେ । କିଛି ଦିନ ଫୋଟକା  ଭଲ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା । ଫୋଟକା ଯେମିତି ଧିରେ ଧିରେ ତାର ଆକାର କମୁଥାଏ ଠିକ ସେହିପରି ଶିରିଡି ର ପ୍ଲେଗ ମଧ୍ୟ କମି ଯାଉ ଥିଲା । ବାବାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଫୋଟକା ସପୂର୍ଣ ଭଲହୋଇ ଗଲା । ଶିରିଡିରୁ ପ୍ଲେଗ ମଧ୍ୟ ଦୂରେଇ ଗଲା ।





Comments

Popular posts from this blog

ସାଇ ବାଣୀ -: ତୁମ କଷ୍ଟର ଅନ୍ତ ଘଟିବ , ମୁଁ ତୁମ୍ଭର କଷ୍ଟ ନେବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ।

           ସାଇ ଲୀଳା - ସବୁ କଷ୍ଟର ଅନ୍ତ ଘଟିବ ,ମୁଁ ତୁମ୍ଭର କଷ୍ଟ ନେବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ।         ସାଇ ବାବା ତାଙ୍କର ଭକ୍ତ ମାନଙ୍କର ଅର୍ଥ ,ରୋଗ କିମ୍ବା ମାନସିକ ସ୍ତରର ସମସ୍ତ କଷ୍ଟକୁ ନିଜେ ନେଇ ଭକ୍ତଙ୍କ ମୁହଁରେ ଖୁସି ଦେଖୁଥିଲେ । ସେହି ପାଇଁ ବହୁତ ଭକ୍ତ ତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ବହୁତ ଦିନ ଶିରିଡି ରେ ପଡ଼ି ରହୁଥିଲେ । ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ପଣ ଭାବକୁ ବାବା ସବୁବେଳେ ଆମମାନଙ୍କ ପାଖରୁ ଆଶା କରୁଥିଲେ । ଯାହାର ଭାବ ଅତି ଉନ୍ନତ ଥିଲା ସେ ହିଁ ବେଶୀ କୃପା ପାଇ ପାରୁଥିଲା । ଆଜି ଅନେକ ଭକ୍ତ ତାଙ୍କର ଜୀବନକୁ ନେଇ ରଚିତ ପୁସ୍ତକ ସାଇ ସତଚରିତ ପଢ଼ି ତାଙ୍କର କୃପା ପାଇ ପାରୁ ଅଛନ୍ତି । ନିତ୍ୟ ପଠନ ଫଳରେ ସାଇ ବାବା ତାଙ୍କର ଅତି ନିଜର ହୋଇ ପାରି ଅଛନ୍ତି । ନିତ୍ୟ ପଠନ କରୁଥିବା ଚରିତ୍ର ମାନଙ୍କର ସାଇ ସବୁବେଳେ  ସୁମାର୍ଗ ଦେଖାଉ ଅଛନ୍ତି ।              ବାବା ସବୁବେଳେ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ  ଅନେକ କଷ୍ଟ ନିଜେ ସହ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ପୁନେର ଶ୍ରୀମତି ତାରାବାଇ ସଦାଶିବ ତାରଖଡ଼ ଚକ୍ଷୁ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ଥିଲେ । ବହୁତ ଡାକ୍ତର ଦେଖାଇଲେ ହେଲେ ରୋଗ ଆଦୌ ଭଲ ହେଲା ନାହିଁ । ଶୁଣିବାକୁ ପାଇଲେ ଯେ , ଶିରିଡି ରେ ସାଇବାବାଙ୍କ ପାଖକୁ ଅନେକ ରୋଗୀ ଭଲ ହୋଇ ଆସୁ ଅଛନ୍ତି । ସେ ଶିରିଡିକୁ ଆସିଲେ ଏବଂ...

ସଦଗୁରୁ ଦେଇଥିବା ବସ୍ତୁକୁ ନମ୍ରତା ର ସହ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ ।

           ସାଇ ଲୀଳା            ସାଇ ମହାରାଜା ଶିରିଡି ରେ ଅବସ୍ଥାନ ସମୟରେ ବହୁତ ଲୋକମାନେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ସାଇଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସୁଥିଲେ । ସେ କାହାରିକୁ ଫେରାଇ ଦେଇ ନାହାନ୍ତି । ଥରେ ଜଣେ ନିର୍ଦ୍ଧନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସାଇଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ । ବାବା କିଛି ସମୟ ତାକୁ ଅନାଇ ମସଜିଦ ରେ ଗୋଟିଏ କୋଣରେ ଥିବା ପୁଡିଆ ଟି ଆଣି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହାତରେ ଦେଲେ । ସେହି ପୁଡିଆ ରେ କିଛି ମାଛ ମାଂସ ଥିଲା । ବାବା ତା ହାତରେ ଦେଲାବେଳେ କହିଲେ ଏହି ପୁଡିଆ ନେଇ ଘରେ ଖୋଲିବ; ଆଉ କେଉଁଠି ନୁହେଁ । ପୁଡିଆ ଟି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଲୋକ ଟି ପାଇସାରିବା ପରେ ବାବାଙ୍କ ଉପରେ ମନେ ମନେ ରାଗିଗଲା । ଗାଁ ସୀମା ରେ ଥିବା ନାଳ ପାଖରେ ପୁଡିଆ କୁ ନେଇ ଖୋଲି ଦେଖିଲା ସେଥିରେ ମାଂସ ଅଛି । ମାଂସକୁ ଫୋପାଡ଼ି ଦେଇ ପୁଟୁଳା କପଡା କୁ ଧୋଇ ଘରକୁ ଫେରିଲା । ଘରେ ପହଞ୍ଚି କଫଡାକୁ ଶୁଖାଇବା ପାଇଁ ଟାଙ୍ଗି ଦେଲାବେଳକୁ  ତା ମଧ୍ୟ ରୁ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଟୁକଡା ତଳେ ପଡି ଗଲା । ତାହା ଦେଖିବା ପରେ ସେ ବହୁତ ଦୁଃଖ କଲା । ଏତେ ବଡ଼ ସନ୍ଥ ପାଖକୁ ଯାଇଥିଲି , ସେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଗୁହାରି ଶୁଣି ଠିକ ଦାନ କରିଥିଲେ  । ଅଥଚ ମୋର କ୍ରୋଧ ପାଇଁ ଯାହା ମାଂସ ପରିକା ଦେଖା ଯାଉ ଥିଲା ତାହା ବାସ୍ତବରେ ମାଂସ ନଥିଲା । ପଶ୍ଚାତାପ କରି ଉଦାସ ମନରେ ରହିଲା । ସନ୍ଥମାନଙ...

ସାଇ ବାଣୀ -: ଉଦି ହିଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଔଷଧ । ବିଶ୍ୱାସର ସହ ସେବନ କର ।

   ସାଇ ଲୀଳା -: ଉଦି ହିଁ ସବୁ ପ୍ରକାରର ଔଷଧ ରୂପେ କାମ କରେ ।                         ସବୁ ସନ୍ଥମାନଙ୍କ ଆଚାର ଓ ବ୍ୟବହାର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଅଟେ । ସାଇ ବାବା ଶିରିଡି ରେ ଧୁନି ଲଗାଇ ସେଥିରୁ ବାହାରୁଥିବା ଭସ୍ମ କୁ ଲୋକ ମାନଙ୍କୁ ଦେଇ ବିଭିନ୍ନ ବଡ଼ବଡ଼ ବ୍ୟାଧିକୁ ଦୂର କରୁଥିଲେ । ରୋଗ ମୁକ୍ତ କରିବା ବାବାଙ୍କର ଏହା ଥିଲା ଏକ ଉପାୟ । ଉଦି ହିଁ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ମାନଙ୍କର ଏଇ ବଡ଼ ଔଷଧ ଥିଲା । ଏପରି ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି ଯେ , କିଛି ଭକ୍ତ ପାଖରେ ଉଦି ନଥିଲେବି ସେମାନେ ରାସ୍ତା ର ଧୂଳି ,ଧୁପ କାଠି ର ଭସ୍ମ କୁ ବ୍ୟବହାର କରି ଉଦି ର ଫଳ ପାଇ ଅଛନ୍ତି । ଏଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଅଟେ । ସାଇ ବାବା ଦେଉଥିବା ଉଦି କୁ ଯିଏ ବିଶ୍ୱାସ ରେ କପାଳରେ ଲଗେଇ ଅଛି ସେ ଉପକୃତ ହୋଇ ଅଛି । ଯଦି କେହି ବାବାଙ୍କ ରୂପ କୁ ଚିନ୍ତା କରି ଉଦି ସେବନ କରିଛି ସେ ମଧ୍ୟ ରୋଗ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ପାରିଛି ।              ନାରାୟଣ ରାଓ ନାମକ ଜଣେ ଭକ୍ତ ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ରାମଚନ୍ଦ୍ର କୁ ଗୋଟିଏ କଙ୍କଡ଼ା ବିଛା କାମୁଡି ଥିଲା । ସେ ବହୁତ କଷ୍ଟ ପାଇଲେ । କଷ୍ଟ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଉଦି ଖୋଜିଲେ ହେଲେ ଉଦି ପାଇଲେ ନାହିଁ । ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଉଦି ନପାଇ ବାବାଙ୍କ ପାଖରେ ଜଳା ଯାଇଥିବା ଧୂପ ର ଭସ୍ମ କୁ ବିଛା ...