ସାଇ ବାଣୀ -: ହେ ସାଇ !!! ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର ।

 

           ସାଇ ଲୀଳା -:ରକ୍ଷାକର....ରକ୍ଷାକର ..

         ସାଇ ସତଚରିତ ରେ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଲେଖା ହୋଇଛି । ତାକୁ ଯିଏ ପଢ଼ିବ ଆଉ ଯିଏ ଶୁଣିବ ତାର ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ସବୁ ନଷ୍ଟ ହୋଇ ଯିବ । ଯିଏ ଅଭାଗା ସେ ଶୁଣି ପାରେ ନାହିଁ । ସାଇ ବାବାଙ୍କର କଥା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଭିତରେ ବିତରଣ କର । ଆନନ୍ଦ ହିଁ ଆନନ୍ଦ ଅଛି ।  ' ମୁଁ ' ଆଉ ' ମୋର ' ଭାବନା କୁ ତାଙ୍କର ଶରଣରେ ଆସିଲା ପରେ ମନରୁ ଦୂରେଇ ଦିଅ । ଏହି ଦୁଇଟି ଶବ୍ଦ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷଣ ଅଧିକ ରଖିବା ଫଳରେ ବିରକ୍ତ ଓ ଅହଂକାର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇ ଯାଏ । ନିଜ ପାଇଁ ମୋହ ନରହିବା ଭଲ ।। ବେଳେ ବେଳେ ମାୟାରେ ପଡ଼ି ଭୂଲ କରୁ । ମାୟାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ଏତେ ସହଜ ନୁହେଁ । ସଦଗୁରୁର ସେବା ଫଳରେ ମାୟାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ ଏହା ସତ୍ୟ ଅଟେ । ସବୁବେଳେ ତାଙ୍କ ଚରଣ ରେ ନିବେଦନ କରିବା ଯେ ,ମତେ ମାୟାରୁ ମୁକ୍ତ କରି ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ମାର୍ଗରେ ଚାଲିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ । ଏ ଦୁନିଆରୁ ଯାହା କିଛି ମିଳୁଛି ବା ମିଳିବ ସେଥିପାଇଁ ମନ କଷ୍ଟ ନହେଉ । ଆଦର ଆଉ ହତାଦର ତାହା ବି ଆପଣଙ୍କ ଦାନ ଭାବିଲେ ମାୟା ଧିରେ ଧିରେ ଅପସରି ଯାଏ ।

      ୧୯୧୫ ମସିହା ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୧ ତାରିଖରେ ସନ୍ତରାମ ନାଚନେ ଓ ତାଙ୍କର କିଛି ବନ୍ଧୁ ବଳଦ ଗାଡ଼ିରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ । ବଳଦ ଗାଡି ଟି ଜଙ୍ଗଲ ବାଟ ଦେଇ ଯିବା ବେଳେ ହଠାତ ବଳଦମାନେ ଠିଆ ହୋଇ ଗଲେ । କୌଣସି ପ୍ରକାରରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନିଆ ଯାଇ ପାରିଲା ନାହିଁ । ବରଂ ଧିରେ ଧିରେ ପଛକୁ ପଛକୁ ଚାଲିଲେ । ନାଚନେ ଦେଖିଲେ ଆଗରେ ବିରାଟ ଚିତା ବାଘଟି ଅଛି । ନାଚନେ ର ବନ୍ଧୁ ପାନସେ ଗାଡ଼ି ରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଚକ ପଛରେ ପଥର ଟି ଦେଲେ ନହେଲେ ବଡ଼ ଖାଲରେ ଗାଡ଼ି ଟି ପଡି ଯାଇ ଥାଆନ୍ତା । ଏପଟେ ନାଚନେ ଜୋର କରି ବଳଦର ଦଉଡି ଧରି ଥାଆନ୍ତି । ସାମାନାରେ ଥିବା ଚିତାବାଘଟି ଧିରେ ଧିରେ ଆଗକୁ ଆସିବା ଦେଖି ସାଇ ବାବା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର... ସାଇ ବାବା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର ବୋଲି ଚିତ୍କାର କଲେ ।ଏହା ଦେଖି ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ମାନେ ମଧ୍ୟ ଚିତ୍କାର କରିବାରୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ବାଘଟି ବଣ ଭିତରକୁ ଚାଲିଗଲା । ଏମାନଙ୍କ ଜୀବନ ସହ ବଳଦ ଦୁଇଟି ର ଜୀବନ ରକ୍ଷା ପାଇଗଲା ।ଶିରିଡି ରେ ବାବା ଥାଇ ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରିଲେ ।