ସାଇ ବାଣୀ -: ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଠିକ ସମୟରେ ସାବଧାନ କରେ ।

      ସାଇ ଲୀଳା -: ମୁଁ ମୋର ଭକ୍ତଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଠିକ ସମୟରେ ସାବଧାନ କରେ ।

              ସଦଗୁରୁଙ୍କୁ କିଛି ମାଗିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ସେ ଆମର ବହୁ ଅତୀତ ଜନ୍ମର ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣି ଅଛନ୍ତି । ସେ ଚାହିଁବାରୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରୁଅଛୁ । ସେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଆମକୁ ରଖି ଅଛନ୍ତି ମାନେ ଆମର ଭୂତ ,ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ କିପରି ଗତି କରିବା କଥା ସେ ତଦାରଖ କରୁଛନ୍ତି । ଶତାଧିକ ଭକ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବହୁତ ଭକ୍ତ ସବୁବେଳେ ମାଗିବା ପାଇଁ ଗୁରୁ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ପାଇସାରିବା ପରେ ଦୂରେଇବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଚାଲାକା ଭକ୍ତ କିଛି ବି ମାଗେ ନାହିଁ । ସେ ଜାଣିଥାଏ ଗୁରୁ ସବୁ ଜାଣି ଅଛନ୍ତି କେବେଳେ କଣ ଆବଶ୍ୟକ ତାହା ସେ ଦେବେ । ସେ ଯାହା କିଛି ହାସଲ କରେ ସେହିଟି ଗୁରୁ ଆଶିର୍ବାଦ ଭାବେ ଓ ମଥାପାତି ଚାଲି ଥାଏ । କୌଣସି ଗୋଟିଏ ବି ମୁହୁର୍ତ୍ତରେ ଗୁରୁ ପାଖରୁ କିଛି ଆଶା ନରଖିବା ଭଲ । ଗୁରୁ କାହାକୁ କେତେ ସୁଖ ଦେଲେ ସେହି ପାଇଁ ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ କରିବା ନାହିଁ । ତାହା ହିଁ ବାସ୍ତବ ପରୀକ୍ଷା ଅଟେ । ଗୁରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଆମର ଚାରିପଟେ ଏକ ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତି  କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥାଏ । କଣ ପାଇଁ ମୁଁ ଯାଇ ପାରିଲିନି କି ଉତ୍ରୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ପାରିଲିନି ସେକଥା ଭାବିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ମୋର ଗୁରୁ ଯଦି ମୋର ସହିତ ଅଛନ୍ତି ସେ ଯାହା କରନ୍ତି ଠିକ ହିଁ କରନ୍ତି ଏହି ଭାବନା ଯଥେଷ୍ଟ । 

     ଶିରିଡି ରେ ବାବାଙ୍କ ସମୟରେ ରାସ୍ତାରେ ଆଲୁଅ ନଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଆଜିର ଶିରିଡି ଦିନ ରାତି ଜଣା ପଡେ ନାହିଁ । ଶିରିଡିକୁ ସଦାଶିବ ତାରଖଡ଼ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ରାତ୍ରି ସମୟରେ ଶିରିଡି ର ରାସ୍ତାରେ ଯିବା ସମୟରେ ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଲା । ତାରଖଡ଼ଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ରାତିରେ କିଛି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ । ରାସ୍ତାରେ ଏକ ନାଗସାପ ଶୋଇ ଥିଲା । ନାଗସାପ  ପାଖ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କର ପାଦ ହଠାତ ଅଟକି ଗଲା । ସେ ଚମକି ପଡିଲେ । ହଠାତ ଲଣ୍ଠନ ନେଇ ଦେଖିଲା ବେଳକୁ ରାସ୍ତାରେ ସାପଟି ଶୋଇ ଅଛି । ବିପରୀତ ଦିଗରୁ ଲଣ୍ଠନ ଧରି ଆସୁଥିବା ଲୋକ ଟି ତାରଖଡ଼ଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ଆପଣ ଆସୁଥିଲେ , ହଠାତ କଣ ପାଇଁ ଠିଆ ହୋଇ ଗଲେ ।  ତାରଖଡ଼ଙ୍କ ପତ୍ନୀକହିଲେ କିଏ ଯେପରି ନିଜ ଭିତରୁ କହିଲା ସାବଧାନ ହୋଇ ଯାଅ । ତେଣୁ ମୁଁ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଲି । ବାବା ତାଙ୍କର ଭକ୍ତଙ୍କ ଜୀବନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ସାବଧାନ କରାଇ ଥାଆନ୍ତି ଏହି ଘଟଣା ରୁ ଜଣା ପଡ଼ିଲା । ତେଣୁ ସାଇ ଭକ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଆସୁଥିବା ବିପଦ କୁ ଦୂରେଇବା ପାଇଁ ସାବଧାନ କରାଇ ଥାଆନ୍ତି ।