ସାଇ ବାଣୀ -: ମାଇଲ ମାଇଲ ଦୂରରେ ଥାଇ ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ରକ୍ଷା କରିବି ।

     ସାଇ ଲୀଳା -: ମତେ ଠିକ ସେ ଡାକ ,ମୁଁ ଭୟାନକ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି କରିବି । 

           ବାବା ଶିରିଡି ରେ ଥିବା ସମୟରେ ମହାମାରୀ ହଇଜା ବ୍ୟାପି ଥିଲା । ଶିରିଡି ର ସୀମା ରେ ବାବା ଗହମ ପେଷି ସେଥିରୁ  ସବୁ ଅଟାକୁ ଗାଁ ସୀମାରେ ପକାଇ ହଇଜା ଦୂରେଇ ଦେଇ ଥିଲେ । ସେହି ମହାମାରୀ ରେ ଭାରତ ବର୍ଷ ରେ ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ପ୍ରାଣ ହରାଇ ଥିଲେ । ସେତେବେଳେ ସରକାରଙ୍କ ତରଫରୁ ଉନ୍ନତ ମାନର ଔଷଧ ବାହାରି ନଥିଲା ଫଳରେ ବହୁତ ଲୋକ ଜୀବନ ହରାଇ ଥିଲେ । ଆଜି କୋରନା ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ବିଶ୍ୱର ସବୁ ରାଷ୍ଟ୍ର ରେ ବ୍ୟାପି ଚାଲିଛି ।ଏହାର ଔଷଧ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାହାରି ନାହିଁ । ଏପରି ଭୟଙ୍କର ରୋଗ ରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ନିରନ୍ତର ନାମ ଜପର ଆବଶ୍ୟକ ଅଛି । ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ସଦଗୁରୁ ସାଇ ଉପରେ ଭରସା ରଖିବା ଉଚିତ ।ବିଶ୍ୱ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳୁ ଏହି ନିବେଦନ ତାଙ୍କର ପୟରେ କରିବା ଦରକାର ।

                          ଥରେ ରଘୁବୀର ପୁରନ୍ଧରଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ହଇଜାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ । ଅନେକ ଡାକ୍ତରଙ୍କୁ ଦେଖାଇବା ସତ୍ୱେ ରୋଗ ଉପଶମ ହେଲା ନାହିଁ । ସେମାନେ କେବଳ ସାଇ ବାବା ଉପରେ ଶେଷ ଭରସା ରଖିଲେ । ତାଙ୍କର ପରିବାର ର ସମସ୍ତେ ଭାବିଲେ ସାଇ ହିଁ ଏହି ରୋଗରୁ ରକ୍ଷା କରି ପାରିବେ । ପରିବାରର ସମସ୍ତ ସଦସ୍ୟ ବାବାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ । ରଘୁବୀର ସେଦିନ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ମନ୍ଦିର କୁ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଯାଇ ଥିବା ବେଳେ ବାବା ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱଦେହରେ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ । ତାଙ୍କୁ ପାଦୁକା ଜଳ ,ଉଦି ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ବାବା ଚାଲିଗଲେ । ଏହି ଅଭୂତ ଘଟଣା ଦେଖି ସେହି ଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଲୋକ ମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ଗଲେ ।

ପାଦୁକା ଓ ଉଦି ସେବନ କରି ରଘୁବୀରଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଆରୋଗ୍ୟ ହେଲେ । ସାଇ ବାବାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଖଣ୍ଡ ବିଶ୍ୱାସ ଥିବା ଯୋଗୁଁ ଆରୋଗ୍ୟ ଲାଭ କରିଲେ । ଯେ କୌଣସି ବିଷମ ପରିସ୍ଥିତି ରେ ଭକ୍ତ ପଡ଼ି ଆକୁଳ ନିବେଦନ କଲେ ସହସ୍ର କୋଶରୁ ସାଇ ଆସି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ । ଏହାକୁ ନେଇ ସନ୍ଦେହ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।