ସାଇ ବାଣୀ-:ସମସ୍ତ ଜୀବଜନ୍ତୁ ଭିତରେ ମତେ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କର ।

         ସାଇ ଲୀଳା -: ଜୀବଜନ୍ତୁ ଭିତରେ ମତେ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କର ,ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ହିଁ ଅଛି । 

        ସାଇବାବାଙ୍କ ପାଖରେ ବହୁତ ମହିଳା ଭକ୍ତମାନେ ଆସୁଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କୁ ବାବା ବହୁତ ଭଲ ପାଉଥିଲେ । ସାଇ ସତଚରିତ ରେ ଅନେକ ମହିଳା ଭକ୍ତଙ୍କ କଥା ଲେଖା ହୋଇ ଅଛି । ସେମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବାୟାଜୀବାଇ ,ରାଧାକୃଷ୍ଣ ଆଇ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀବାଇ ସିନ୍ଧେ ଥିଲେ ଅନ୍ୟତମ । ଏମାନଙ୍କ ସେବା ରେ ବାବା ବହୁତ ଖୁସି ରହୁଥିଲେ । ଏମାନଙ୍କର ସବୁ ସମୟରେ ସାଇ ବାବା ପ୍ରତି ଗଭୀର ଭକ୍ତି  ଶିରିଡି ର ସାଇ ଲୀଳା ଇତିହାସ ରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହେଇ ରହିବ । କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ଗୁରୁ ଭକ୍ତି ଓ ଗୁରୁ କରମ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ  ହୃଦୟ ସବୁବେଳେ ଵ୍ୟାକୁଳିତ ଥିଲା । ଏପରି ଅନେକ ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କ ହାତ ତିଆରି ରନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ସାଇ ମଧ୍ୟ ମଗାଇ ଖାଉଥିଲେ । ବିଶେଷ କରି ମହିଳା ମାନଙ୍କର ଭକ୍ତି ଓ ଆରଧନା ପୁରୁଷ ମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଯଥେଷ୍ଟ ଉନ୍ନତ । ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ କୁ ସେମାନେ ସାଇ ବାବାଙ୍କ ପାଖରେ ପରଷୁ ଥିଲେ ତାର ଗୋଟିଏ ଦାନା ବି ଅନ୍ୟ କୁ ଦେଉ ନଥିଲେ । କାରଣ ସେମାନେ ବାବାଙ୍କୁ ଖୁସିରେ ଖୁଆଇ ସାରିଲା ପରେ ଯାହା କିଛି ଖାଦ୍ୟ ବଳି ଥାଏ ତାହା ସେମାନେ ପାଇ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି । ତାହା ପ୍ରସାଦ ରୂପେ ପାଇ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବିତରଣ କରନ୍ତି । 

        ୧୯୧୬ ମସିହାରେ ରାଧାକୃଷ୍ଣ ଆଇଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ପରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀବାଇ  ଝିଅ ପରିକା ବାବାଙ୍କ କଥା ବୁଝୁଥିଲେ । ରାତିରେ ତାଙ୍କୁ ମସଜିଦ କୁ ଯିବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଇଥିଲା । ରାତିରେ ତାତିଆ ଓ ଅନ୍ୟ ଭକ୍ତମାନେ ସାଇ ବାବାଙ୍କ ସହିତ  କିଛି କଥା ହେଉଥିବା ବେଳେ ଲକ୍ଷ୍ମୀବାଇ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚି ଲେ । ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ବାବା କହିଲେ 'ମତେ ବହୁତ ଭୋକ ହେଲାଣି କିଛି ଆଣ ' । ଏକଥା ଶୁଣି ଲକ୍ଷ୍ମୀବାଇ ଅଳ୍ପ ସମୟ ଭିତରେ ରୁଟି ଓ ତରକାରୀ କରି ମସଜିଦ ରେ ପହଞ୍ଚି ଗଲେ । ହେଲେ ବାବା ସେହି ରୁଟି ଓ ତରକାରୀକୁ ପାଖରେ ଥିବା ଏକ ଭୋକିଲା କୁକୁର କୁ ଦେଇ ଦେଲେ । ଭୋକିଲା କୁକୁର ଟି ଖାଇ ଶାନ୍ତ ହେବାରୁ ବାବା କହିଲେ ଭୋକିଲା ର ଆତ୍ମା ଯଦି ଶାନ୍ତ ହୋଇ ଅଛି ମୋର ଆତ୍ମାଶାନ୍ତ ହୋଇଛି । ସମସ୍ତକୁ ବାବା କହିଲେ ଆମମାନଙ୍କ ର ଭୋକ ପରି ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଭୋକ ଅଛି । ଆମକୁ ଭୋକ ଲାଗିଲେ ଆମେ କହିପାରୁ ହେଲେ ସେମାନେ କହି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ । 

      ଆମେ ସବୁବେଳେ ଆମର ଯତ୍ନ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟ ଅବଲମ୍ବନ କରୁ । ସୁଆଦିଆ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ କେତେ କଣ କରୁ । କେବଳ ପେଟ ର ଭୋକ ପାଇଁ । ଏହି ଜଗତରେ ଅନେକ ଜୀବଜନ୍ତୁ ଅଛନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ଭୋକକୁ ଆମକୁ ଦେଖି ବା ଉଚିତ । କାରଣ ସେମାନେ ଭୋକ ର ଯନ୍ତ୍ରଣା କୁ କହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ । ଯେଉଁମାନେ ସାଇବାବାଙ୍କୁ ଅତି ଭଲ ପାଆନ୍ତି ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ଜୀବଜନ୍ତୁକୁ ଭଲ ପାଇ ତାଙ୍କର ଭୋକ ନିବାରଣ କରିବା ଉଚିତ । ତାହେଲେ ସଦଗୁରୁ ସାଇ କୃପାଦୃଷ୍ଟି ଆମ ଉପରେ ପଡ଼ିବ ।