Skip to main content

ସାଇ ବାଣୀ -: ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ନିଦ୍ରା ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖ ।

     ସାଇ ଲୀଳା -: ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପ୍ରଗତି ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ନିଦ୍ରା ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ ।

          ସଦଗୁରୁ ଆଦେଶ ମାନି ଜୀବନର ଚଲାପଥ ରେ ଚାଲିବା ମାନସିକ ସ୍ତରରେ କିଛି କଷ୍ଟ ଦେଇ ପାରେ । କିଛିକ୍ଷଣ ପରେ ଗୋଟିଏ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ ସେତେବେଳେ ସେହି ଆଦେଶ ମାନି ଆମେମାନେ ଚାଲୁ । ପ୍ରତିଟି ଶବ୍ଦ ତାଙ୍କର ଆମମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକ ସନ୍ଦେଶ । ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପ୍ରଗତି ପାଇଁ ଆମକୁ ସବୁବେଳେ ସଜାଡିବା ଉଚିତ । ଚାଲି ଚଳନି , ବିଚାର , ଓ ଚିନ୍ତା କୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା ପାଇଁ ଗୁରୁ ସବୁ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆମକୁ ଜଗି ରହିଥାନ୍ତି । 


            ବାବାଙ୍କ ଅନେକ ସହଯୋଗୀ ଭକ୍ତଙ୍କ ଭିତରେ ଅବଦୁଲ ବାବାଙ୍କ ଅତି ନିଜର ହୋଇ ରହି ଥାଆନ୍ତି । ବାବାଙ୍କ ନିକଟରେ ବସି କୋରାନ ପାଠ କରନ୍ତି ହେଲେ ପାଠ ସମୟରେ ଢୁଳାଇ ପଡିବା ହେତୁ ବାବା ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇ ଦିଅନ୍ତି । ସବୁଦିନ ଏପରି ଘଟଣା ଦେଖି ବାବା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ ବେଶୀ ଖାଇବାର ଅଭ୍ୟାସ ଛାଡ ।ଅବଦୁଲ ଶୁଣନ୍ତି କିନ୍ତୁ ମାନି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ । ପୁଣି ଥରେ ବାବା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ ଅତି ବେଶୀ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ତୁମ୍ଭର ଭଗବାନଙ୍କୁ ପାଇବା କଷ୍ଟ ହେବ   । ସାତ୍ତ୍ଵିକ ଖାଦ୍ୟ ଅଳ୍ପ ପରିମାଣରେ ନେବା ଉଚିତ । ଜିଭର ରୁଚି ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଖାଦ୍ୟ ନେବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଅଳ୍ପ ଆହାର ନେଲେ ଜିହ୍ଵା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରେ ରହିବ । ଅନେକ ସମୟ ଶୋଇବା ମଧ୍ୟ ଠିକ ନୁହେଁ । ଇଶ୍ଵର କୁ ଧ୍ୟାନ ପାଇଁ ଅଳ୍ପ ସମୟ ଶୋଇବା ଯଥେଷ୍ଟ । 



           ସାଇ ବାବାଙ୍କ ଏହିପରି ବାରମ୍ବାର ତାଗିଦ ଦ୍ୱାରା ଅବଦୁଲଙ୍କର ପରିବର୍ତ୍ତନ ର ଏକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ଖାଦ୍ୟ କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସହିତ ଅଧିକ  ଶୋଇବା ର ନିଶା କମି କମି ଚାଲିଲା ।  ଏହି ଧାରା ରେ ଅବଦୁଲ ଯେତେବେଳେ ଚାଲିଲେ ସେ ନିଜେ  ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଲେ  । ଖାଦ୍ୟ ଓ ନିଦ୍ରା ଉପରେ ପୁରା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରହିଲେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ଘଟେ । 



Comments

Popular posts from this blog

ସାଇ ବାଣୀ -: ତୁମ କଷ୍ଟର ଅନ୍ତ ଘଟିବ , ମୁଁ ତୁମ୍ଭର କଷ୍ଟ ନେବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ।

           ସାଇ ଲୀଳା - ସବୁ କଷ୍ଟର ଅନ୍ତ ଘଟିବ ,ମୁଁ ତୁମ୍ଭର କଷ୍ଟ ନେବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ।         ସାଇ ବାବା ତାଙ୍କର ଭକ୍ତ ମାନଙ୍କର ଅର୍ଥ ,ରୋଗ କିମ୍ବା ମାନସିକ ସ୍ତରର ସମସ୍ତ କଷ୍ଟକୁ ନିଜେ ନେଇ ଭକ୍ତଙ୍କ ମୁହଁରେ ଖୁସି ଦେଖୁଥିଲେ । ସେହି ପାଇଁ ବହୁତ ଭକ୍ତ ତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ବହୁତ ଦିନ ଶିରିଡି ରେ ପଡ଼ି ରହୁଥିଲେ । ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ପଣ ଭାବକୁ ବାବା ସବୁବେଳେ ଆମମାନଙ୍କ ପାଖରୁ ଆଶା କରୁଥିଲେ । ଯାହାର ଭାବ ଅତି ଉନ୍ନତ ଥିଲା ସେ ହିଁ ବେଶୀ କୃପା ପାଇ ପାରୁଥିଲା । ଆଜି ଅନେକ ଭକ୍ତ ତାଙ୍କର ଜୀବନକୁ ନେଇ ରଚିତ ପୁସ୍ତକ ସାଇ ସତଚରିତ ପଢ଼ି ତାଙ୍କର କୃପା ପାଇ ପାରୁ ଅଛନ୍ତି । ନିତ୍ୟ ପଠନ ଫଳରେ ସାଇ ବାବା ତାଙ୍କର ଅତି ନିଜର ହୋଇ ପାରି ଅଛନ୍ତି । ନିତ୍ୟ ପଠନ କରୁଥିବା ଚରିତ୍ର ମାନଙ୍କର ସାଇ ସବୁବେଳେ  ସୁମାର୍ଗ ଦେଖାଉ ଅଛନ୍ତି ।              ବାବା ସବୁବେଳେ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ  ଅନେକ କଷ୍ଟ ନିଜେ ସହ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ପୁନେର ଶ୍ରୀମତି ତାରାବାଇ ସଦାଶିବ ତାରଖଡ଼ ଚକ୍ଷୁ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ଥିଲେ । ବହୁତ ଡାକ୍ତର ଦେଖାଇଲେ ହେଲେ ରୋଗ ଆଦୌ ଭଲ ହେଲା ନାହିଁ । ଶୁଣିବାକୁ ପାଇଲେ ଯେ , ଶିରିଡି ରେ ସାଇବାବାଙ୍କ ପାଖକୁ ଅନେକ ରୋଗୀ ଭଲ ହୋଇ ଆସୁ ଅଛନ୍ତି । ସେ ଶିରିଡିକୁ ଆସିଲେ ଏବଂ...

ସଦଗୁରୁ ଦେଇଥିବା ବସ୍ତୁକୁ ନମ୍ରତା ର ସହ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ ।

           ସାଇ ଲୀଳା            ସାଇ ମହାରାଜା ଶିରିଡି ରେ ଅବସ୍ଥାନ ସମୟରେ ବହୁତ ଲୋକମାନେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ସାଇଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସୁଥିଲେ । ସେ କାହାରିକୁ ଫେରାଇ ଦେଇ ନାହାନ୍ତି । ଥରେ ଜଣେ ନିର୍ଦ୍ଧନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସାଇଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ । ବାବା କିଛି ସମୟ ତାକୁ ଅନାଇ ମସଜିଦ ରେ ଗୋଟିଏ କୋଣରେ ଥିବା ପୁଡିଆ ଟି ଆଣି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହାତରେ ଦେଲେ । ସେହି ପୁଡିଆ ରେ କିଛି ମାଛ ମାଂସ ଥିଲା । ବାବା ତା ହାତରେ ଦେଲାବେଳେ କହିଲେ ଏହି ପୁଡିଆ ନେଇ ଘରେ ଖୋଲିବ; ଆଉ କେଉଁଠି ନୁହେଁ । ପୁଡିଆ ଟି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଲୋକ ଟି ପାଇସାରିବା ପରେ ବାବାଙ୍କ ଉପରେ ମନେ ମନେ ରାଗିଗଲା । ଗାଁ ସୀମା ରେ ଥିବା ନାଳ ପାଖରେ ପୁଡିଆ କୁ ନେଇ ଖୋଲି ଦେଖିଲା ସେଥିରେ ମାଂସ ଅଛି । ମାଂସକୁ ଫୋପାଡ଼ି ଦେଇ ପୁଟୁଳା କପଡା କୁ ଧୋଇ ଘରକୁ ଫେରିଲା । ଘରେ ପହଞ୍ଚି କଫଡାକୁ ଶୁଖାଇବା ପାଇଁ ଟାଙ୍ଗି ଦେଲାବେଳକୁ  ତା ମଧ୍ୟ ରୁ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଟୁକଡା ତଳେ ପଡି ଗଲା । ତାହା ଦେଖିବା ପରେ ସେ ବହୁତ ଦୁଃଖ କଲା । ଏତେ ବଡ଼ ସନ୍ଥ ପାଖକୁ ଯାଇଥିଲି , ସେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଗୁହାରି ଶୁଣି ଠିକ ଦାନ କରିଥିଲେ  । ଅଥଚ ମୋର କ୍ରୋଧ ପାଇଁ ଯାହା ମାଂସ ପରିକା ଦେଖା ଯାଉ ଥିଲା ତାହା ବାସ୍ତବରେ ମାଂସ ନଥିଲା । ପଶ୍ଚାତାପ କରି ଉଦାସ ମନରେ ରହିଲା । ସନ୍ଥମାନଙ...

ସାଇ ବାଣୀ -: ଉଦି ହିଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଔଷଧ । ବିଶ୍ୱାସର ସହ ସେବନ କର ।

   ସାଇ ଲୀଳା -: ଉଦି ହିଁ ସବୁ ପ୍ରକାରର ଔଷଧ ରୂପେ କାମ କରେ ।                         ସବୁ ସନ୍ଥମାନଙ୍କ ଆଚାର ଓ ବ୍ୟବହାର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଅଟେ । ସାଇ ବାବା ଶିରିଡି ରେ ଧୁନି ଲଗାଇ ସେଥିରୁ ବାହାରୁଥିବା ଭସ୍ମ କୁ ଲୋକ ମାନଙ୍କୁ ଦେଇ ବିଭିନ୍ନ ବଡ଼ବଡ଼ ବ୍ୟାଧିକୁ ଦୂର କରୁଥିଲେ । ରୋଗ ମୁକ୍ତ କରିବା ବାବାଙ୍କର ଏହା ଥିଲା ଏକ ଉପାୟ । ଉଦି ହିଁ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ମାନଙ୍କର ଏଇ ବଡ଼ ଔଷଧ ଥିଲା । ଏପରି ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି ଯେ , କିଛି ଭକ୍ତ ପାଖରେ ଉଦି ନଥିଲେବି ସେମାନେ ରାସ୍ତା ର ଧୂଳି ,ଧୁପ କାଠି ର ଭସ୍ମ କୁ ବ୍ୟବହାର କରି ଉଦି ର ଫଳ ପାଇ ଅଛନ୍ତି । ଏଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଅଟେ । ସାଇ ବାବା ଦେଉଥିବା ଉଦି କୁ ଯିଏ ବିଶ୍ୱାସ ରେ କପାଳରେ ଲଗେଇ ଅଛି ସେ ଉପକୃତ ହୋଇ ଅଛି । ଯଦି କେହି ବାବାଙ୍କ ରୂପ କୁ ଚିନ୍ତା କରି ଉଦି ସେବନ କରିଛି ସେ ମଧ୍ୟ ରୋଗ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ପାରିଛି ।              ନାରାୟଣ ରାଓ ନାମକ ଜଣେ ଭକ୍ତ ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ରାମଚନ୍ଦ୍ର କୁ ଗୋଟିଏ କଙ୍କଡ଼ା ବିଛା କାମୁଡି ଥିଲା । ସେ ବହୁତ କଷ୍ଟ ପାଇଲେ । କଷ୍ଟ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଉଦି ଖୋଜିଲେ ହେଲେ ଉଦି ପାଇଲେ ନାହିଁ । ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଉଦି ନପାଇ ବାବାଙ୍କ ପାଖରେ ଜଳା ଯାଇଥିବା ଧୂପ ର ଭସ୍ମ କୁ ବିଛା ...